Type 97 Shinhoto Chi-Ha - japoński czołg średni z okresu II wojny światowej. W 1937 roku do uzbrojenia armii japońskiej wprowadzono czołg średni Type 97 Chi-Ha. W 1938 i 1939 roku jednostki uzbrojone w te czołgi wzięły udział w walkach nad jeziorem Chasan i rzeką Chałchyn-Goł. Starły się tam z radzieckimi czołgami T-26 i BT. Walki te wykazały że używane przez Japończyków armaty czołgowe są już przestarzałe i nie są w stanie skutecznie zwalczać pojazdów opancerzonych. Problemem było także przegrzewanie się silników. W 1940 roku powstał prototyp nowego czołgu - zmodernizowanej wersji czołgu Type 97. Miał on nową, powiększoną wieżę z nowoczesną armatą czołgową Type 1. Zmodyfikowano także i wydłużono tylną część kadłuba pancernego dzięki czemu polepszyło się chłodzenie silnika. Czołgi Shinhoto Chi-Ha zostały po raz pierwszy użyte podczas walk na Półwyspie Baatan. Później walczyły w Birmie, Chinach i na Okinawie. Zdobyte na Japończykach czołgi Type 97 Shinhoto Chi-Ha były używane przez oddziały chińskie zarówno komunistyczne jak i Guomindangu. Czołg Type 97 Shinhoto Chi-Ha miał klasyczną konstrukcję. W tylnej części nitowanego kadłuba umieszczono sześciocylindrowy silnik wysokoprężny. Układ jezdny składał się z sześciu kół jezdnych, koła napędowego, napinającego i trzech rolek podtrzymujących gąsienicę. Cztery środkowe koła jezdne były zblokowane po dwa i amortyzowane poziomymi resorami śrubowymi, Koła skrajne były zawieszone niezależnie i amortyzowane ukośnymi resorami śrubowymi. Czołg był uzbrojony w armatę czołgową kalibru 47 mm Type 1. Uzbrojeniem dodatkowym były dwa czołgowe karabiny maszynowe Type 97 z których jeden zamocowany był z tyłu wieży, a drugi obok kierowcy. Załoga składała się z kierowcy, strzelca kadłubowego km, celowniczego i dowódcy.